FLAMURI I SHQIPËRISË, HISTORIA DHE QËNDITARJA MARIGO POSIO E NJË SIMBOLI QË MBAJTI GJALLË KOMBIN TONË

S LARTI, Ilia (2026) FLAMURI I SHQIPËRISË, HISTORIA DHE QËNDITARJA MARIGO POSIO E NJË SIMBOLI QË MBAJTI GJALLË KOMBIN TONË. In: INTERNATIONAL CONFERENCE “FROM RESEARCH TO APPLICATION”, 18-19 November, 2026.

Text Proceedings Book 2026-136-145.pdf Download (577kB)

Abstract

Nga shqiponja dykrenare e mesjetës te Vlora e vitit 1912, flamuri shqiptar nuk është thjesht një copë pëlhure kuqezi. Ai është arkiv historik, shenjë shtetësie, kujtesë lufte dhe simboli më i fortë i identitetit kombëtar shqiptar. Flamuri i Shqipërisë njihet sot zyrtarisht si një fushë e kuqe me një shqiponjë të zezë dykrenare në qendër. Flamuri kombëtar është i kuq, me shqiponjë të zezë dykrenore në mes, ndërsa forma, përmasat dhe përdorimi i tij rregullohen me ligj. Flamuri sot: formë ligjore dhe kuptim kombëtar Sot flamuri shqiptar ka formë të përcaktuar me ligj. Përmasat e tij janë në raportin 1 me 1.4 njësi, ose 5 me 7, ndërsa shqiponja ka krahë të hapur anash; secili krah ka nëntë pendë dhe bishti shtatë pendë. Qendra e Botimeve Zyrtare e identifikon ligjin nr. 8926, datë 22.7.2002, si aktin që përcakton formën dhe përmasat e flamurit kombëtar, përmbajtjen e himnit, stemën e Republikës së Shqipërisë dhe mënyrën e përdorimit të tyre. Nga ana institucionale, 28 Nëntori 1912 njihet si Dita e Flamurit dhe Festa Kombëtare e Republikës së Shqipërisë. Kuptimi i ngjyrave dhe simbolit E kuqja e flamurit lidhet historikisht me gjakun, sakrificën, trimërinë dhe qëndresën. Shqiponja dykrenare përfaqëson sovranitetin, forcën dhe vazhdimësinë historike të shqiptarëve. Në traditën kombëtare, ajo lidhet veçanërisht me Skënderbeun dhe me idenë e shtetit shqiptar të lirë. Më 1912, me Shpalljen e Pavarësisë, ky simbol u zyrtarizua si flamur shtetëror i Shqipërisë. Flamuri shqiptar është më i vjetër se Republika e Shqipërisë si shtet modern. Ai lidhet me një traditë heraldike që kalon nga perandoritë, principatat mesjetare dhe familjet fisnike shqiptare deri te Rilindja Kombëtare. Sipas burimeve të cituara në artikullin historik, Andrea II Muzaka, pas fitoreve dhe lidhjeve me Bizantin, mori stemën me shqiponjën dykrenare, e cila më vonë u bë pjesë e trashëgimisë heraldike shqiptare. Më pas, simboli lidhet fuqishëm me Gjergj Kastriotin — Skënderbeun. Artikulli thekson se emblema e Skënderbeut me shqiponjën dykrenare dokumentohet në vitin 1451, Më vonë, simboli shfaqet edhe në katalogë stemash dhe në trashëgiminë e familjes Kastrioti në Itali. Këtu qëndron një fakt i rëndësishëm: flamuri shqiptar nuk lindi papritur më 1912. Ai u ringrit më 1912. Rrënjët e tij historike lidhen me mesjetën shqiptare, me Skënderbeun, me principatat shqiptare dhe me kujtesën arbërore që mbijetoi edhe në diasporën arbëreshe. Pas vdekjes së Skënderbeut dhe pushtimit osman të trojeve shqiptare, flamuri nuk ishte më simbol i një shteti të lirë shqiptar, sepse shteti shqiptar nuk ekzistonte. Por simboli nuk u zhduk. Ai u ruajt në kujtesën historike, në familjet fisnike, tek arbëreshët e Italisë dhe në veprimtarinë e rilindësve. Momenti kulmor është 28 Nëntori 1912, dita e Shpalljes së Pavarësisë në Vlorë. Aty flamuri mori kuptimin më të madh politik: nga simbol historik u kthye në flamur shtetëror. Pas shpalljes, Marigo Posio, një prej grave patriote më të njohura të asaj periudhe, përmendet si figura që qëndisi një flamur të ri. Jemi mësuar të themi se flamurin e ka qëndisur Marigoja, e cila u largua nga vendlindja e saj Oçishti i Devollit dhe u vendos në Vlorë. Shkak i braktisjes së vendlindjes ishte persekutimi që po i bëhej atdhetarëve nga reaksioni grek. Në vitin 1904 bashkë me të shoqin u vendos në një shtëpi të lagjes Muradie, në rrugën që mban emrin e gazetarit francez Justin Goda. Shpejt ajo u fut në vatrat vlonjate me idetë e saj përparimtare, por edhe me qëndismat që bënte. Gazeta “Arbëria” që dilte në Gjirokastër, në kohën e saj shkruan se “Flamurin kombëtar që u ngrit për herë të parë në Vlorë nga Ismail Qemali është qëndisur nga Marigo Posio mbi copën e blerë te tregtari Diamant. Qëndisja është bërë sipas modelit të shqipes që kishin vizatuar patriotët don Mark Vasa dhe Petro Fotografi. Këtë e dinin dhe shumë patriotë të tjerë. Me të hollat e saj punoi dhe 500 flamuj për zyrat e ndryshme të shtetit të parë shqiptar”.

Item Type:	Conference or Workshop Item (Paper)
Subjects:	P Language and Literature > PG Slavic, Baltic, Albanian languages and literature
Divisions:	Faculty of Law, Arts and Social Sciences > School of Humanities
Depositing User:	Unnamed user with email zshi@unite.edu.mk
Date Deposited:	10 Nov 2026 10:55
Last Modified:	10 Nov 2026 10:55
URI:	http://eprints.unite.edu.mk/id/eprint/2705

Actions (login required)

View Item